سازه‌های آبی تاریخی شوشتر مجموعه‌ای به هم پیوسته از پلها، بندها، آسیاب‌ها، آبشارها، کانال‌ها و تونل‌های عظیم هدایت آب هستند که در ارتباط با یکدیگر کار می‌کنند و در دورانهخامنشیان تا ساسانیان، جهت بهره‌گیری بیشتر از آب ساخته شده‌اند. در سفرنامه مادام ژان دیولافوآ[۱] باستان‌شناس نامدار فرانسوی از این محوطه به عنوان بزرگ‌ترین مجموعه صنعتی پیش از انقلاب صنعتی یاد شده است.

آثار باستانی زیر به عنوان دهمین اثر ایران با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر بصورت یکجا در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسیده‌اند:

بند میزان

برج کلاه فرنگی

رودخانه دست کند گرگر

پل بند گرگر

مجموعه آبشارها و آسیابهای آبی

بند برج عیار 

بند ماهی بازان شوشتر)بند خداآفرین)

قلعه سلاسل

کانال داریون

پل بند شادروان

بند خاک

پل بند لشکر و پل شاه علی

بند شرابدار