سد کریت یا سد کوریت یک سد تاریخی است که در شهرستان طبس و در کیلومتر56 جاده طبس – دیهوک واقع شده است. این سد که در سال 1350 میلادی احداث گردیده، با ارتفاع ۶۰۰ متر، تا اوایل قرنن بیستم بلندترین سد جهان بوده‌است.

این سد همچنین قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین سد قوسی جهان برای مدت ۵۵۰ سال بوده‌است. نکته جالب‌تر آنکه این سد با عرض تاج ۱ متر، هنوز هم عنوان نازکترین سد جهان را با خود دارد.

آجرهای مربعی شکل، سنگ و ساروج، آهک و خاک رس از عمده‌ترین مصالح به‌کار رفته در سد است. این سد از نوع بتونی و قوسی با ارتفاع ۵/۲۴ متر است که برای آن ۸۵ هزار مترمکعب بتون ریزی انجام شده است و دارای عمق حوضچه آبگیر ۲۰ متر، طول آن در قسمت تاج ۵۲ متر و عرض تاج بین ۱۲۰ تا ۱۲۵ سانتی‌متر است.

از ۲۰۰۰ سال پیش تا اوایل قرن بیستم، بلندترین سدهای قوسی جهان (ایزد خواست فارس، کبار قم، کریت طبس) در ایران احداث شده بودند.

این سد در زمین‌لرزه طبس پایدار و استوار برجا مانده‌است. رئیس اسبق کمیته بین‌المللی سدهای بزرگ سد کریت را از شگفت‌آورترین دستاوردهای بشر در مهندسی سد، در قرون وسطی برشمرده‌است.

این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۵۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

 

سد کریت یا سد کوریت یک سد تاریخی است که در شهرستان طبس و در کیلومتر56 جاده طبس – دیهوک واقع شده است. این سد که در سال 1350 میلادی احداث گردیده، با ارتفاع ۶۰۰ متر، تا اوایل قرنن بیستم بلندترین سد جهان بوده‌است.

این سد همچنین قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین سد قوسی جهان برای مدت ۵۵۰ سال بوده‌است. نکته جالب‌تر آنکه این سد با عرض تاج ۱ متر، هنوز هم عنوان نازکترین سد جهان را با خود دارد.

آجرهای مربعی شکل، سنگ و ساروج، آهک و خاک رس از عمده‌ترین مصالح به‌کار رفته در سد است. این سد از نوع بتونی و قوسی با ارتفاع ۵/۲۴ متر است که برای آن ۸۵ هزار مترمکعب بتون ریزی انجام شده است و دارای عمق حوضچه آبگیر ۲۰ متر، طول آن در قسمت تاج ۵۲ متر و عرض تاج بین ۱۲۰ تا ۱۲۵ سانتی‌متر است.

از ۲۰۰۰ سال پیش تا اوایل قرن بیستم، بلندترین سدهای قوسی جهان (ایزد خواست فارس، کبار قم، کریت طبس) در ایران احداث شده بودند.

این سد در زمین‌لرزه طبس پایدار و استوار برجا مانده‌است. رئیس اسبق کمیته بین‌المللی سدهای بزرگ سد کریت را از شگفت‌آورترین دستاوردهای بشر در مهندسی سد، در قرون وسطی برشمرده‌است.

این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۵۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.